– The Buddha
Waarom dan zo’n gewelddadige wereld?
Onze eeuwenlange geschiedenis van onderdrukking en misbruik: tussen rijken en armen, blank en zwart, gender, van vrouwen- inheemse bevolking tot religieuze vervolging , van zwijgen terwijl mensen werden weggevoerd—
Het zijn levende erfenissen die ons steeds opnieuw dwingen om naar onze familie systemen te kijken, onze pijn hierin te durven voelen, om naar eer en geweten te kunnen handelen.
Juist niet om de laffe schuld te herkauwen, maar om “verantwoordelijkheid” te dragen.
Maar daar gaat het nu goed mis: haat, racisme, destructie, mishandeling, geroddel, uitsluiting- ze komen niet voort uit zelfreflectie, heling, een geweten of kracht.
Ze ontstaan uit mensen die zwaar beschadigd zijn.
Wat we vaak ‘kwaad’ noemen, is in essentie onbehandeld trauma .
Een projecterende, onbewuste kwaadwillende energie dat macht grijpt – veelal uit angst.
Dat zulke leiders opstaan is pijnlijk.
Maar dat ze gekozen, gesteund en verdedigd worden—dat zegt iets wezenlijks.
Wat we aan de top zien, leeft ook in de diepte van het volk.
En zolang we daar , met zijn allen – van mens tot mens, van body tot body, niet naar durven kijken, zullen we leiders blijven voortbrengen die ons verwonden. Dieper en dieper.
En zullen we met onze geest werelden blijven creëren vol angst en destructie.
De pijnlijke overwinning van racistische , totalitaire stemmingmakerij , laat op een zorgwekkende wijze de hoeveelheid onverwerkt trauma ín de samenleving zelf zien.
Wie weigert dit te erkennen, zal altijd de ander blijven ontmenselijken.
De stap naar een veilige, verfijnde, humane wereld ligt in onszelf- lieve – mensen.
En gelukkig weten jullie dit al lang…;-)
